به نظر من هر ايراني كه به توسعه، بهره وري، كيفيت و پيشرفت فكر ميكند بايد روزي سه بار اين سوال را از خودش بپرسد كه :
" اگر نفت نداشتيم چه ميشد؟"
مهم نيست به چه جوابي ميرسد بلكه مهم اينست كه او را به فكر واميدارد!
اين سوال را بايد پرسيد و منصفانه در جستجوي راه حل آن بود.
اين سوال بايد در تمام لايه هاي جامعه جريان پيدا كند.مطمئنا نتيجه آن هرچه باشد به نفع همه است.
(توضيح براي مهندسين : اصلا اين نفت بد جوري تفكر مهندسي را از بين ميبرد)
فايلي كه در لينك آن در زير ارائه شده است ، مجموعه اي بسيار زيبا از چرا ها و مقايسه هاست كه در جامعه كنوني ما وجود دارد.نميدانم جمع اوري اين چراها كار چه كسي است و لي هر كسي بوده با نكته بيني و ريز بيني زيبايي موارد و مسائل اجتماع ما را مشاهده كرده و براي هر كدام يك چرا مطرح كرده.من كه خودم خيلي لذت بردم.
پرسيدن و چرا گفتن و مقايسه كردن كار خوبي است به شرطي كه منجر به راه حل شود.يعني چرا گفتن ما را به سمتي هدايت كند كه ريشه يابي كنيم.مقايسه كردن هم بايد همين كاركرد را داشته باشد.اگر عادت كنيم صرفا مقايسه كنيم و بازهم مقايسه كنيم دچار يك نوع دور باطل ميشويم.
دليلي ندارد كه همه موارد را قبول كنيم.مهم اينست كه با ديدگاهي منصفانه دليل آنها را ريشه يابي كنيم و بازهم از خودمان بپرسيم آيا آنچه كه گفته صحيح است؟ و دليل آن چه ميتواند باشد؟
لزومي ندارد خودمان را با جوامع ديگر هم مقايسه كنيم.چه بسا آنها هم همين مشكل را داشته باشند.فقط كافيست قضاوت كنيم كه آيا اين يك معضل است يا نه و اگر معضل است چگونه آن را ميتوان بهبود داد.
فايل متني را از اينجا ميتوانيد دانلود كنيد
پیامها
تمام نظرات
|
